Üzeyir Lokman ÇAYCI : DAR KAPI

DAR KAPI Üzeyir Lokman ÇAYCI Günümüzde insanların elbiseleri, otomobilleri ve evleri,kendilerinden daha çok dikkatleri çekiyor. Paranın ve bilinmezliğin peşinde bir koşu var.Bu yarışta yorgun düşenler, uykusuz kalanlar, hastalananlar ve ölenler ise,hiç fark edilmiyor. Hayat dans partileri, eğlenceler veçılgınlıklarla doyuma ulaşamayan toplulukların yanı başından süratlegeçip gidiyor. Patrick (*) eşiyle böyle bir zamanda hayatlarına düşen gölgelerin;kıvrılan, değişime uğrayan ilişkilerin, göstermelik çizgilerin izindeydiler. Geçmişten beri kendilerini etkileyen bazı şeylerin varlığını hissediyorlar,fakat ne yazık kionların kaynaklarına inemiyorlardı. Bunu aşmak için kitaplar okuyorlar ve duygularında düğümlenen soruları cevaplandırmaya çalışıyorlardı. Son okudukları kitaplardan biride İncil’di. Anlamadıkları alanlarda gezinirken oradaki görüntüler onları tanrıtanımazlığa itiyordu. Bir arayış içerisindeher şeye katlanma kararlılığıylaiçindekileri çözmek için bulundukları yerden bir müddet de olsa uzaklaşmak istiyorlardı. Bu yüzdenyaşadıkları kent Paris’ten oto-stop yaparak yola koyuldular. Çileli bir yolculuktan sonra, kendilerine Hıristiyantasavvufunun cevap vermediğini düşündüren, hayranlık duydukları İstanbul’a geldiler. Oradan da zaman kaybetmeden Samsun’ahareket ettiler. Samsun onlar için kararlaştırdıkları yolculuğun ilk basamağıydı. Buradan Erzurum’a, oradan da İran üzerinden Hindistan’a gideceklerdi.