Üzeyir Lokman ÇAYCI : FIRINCIYI UNUTMA

FIRINCIYI UNUTMA Üzeyir Lokman ÇAYCI Yıl 1955…Necmi sabahleyin ekmek almak için bir fırına girdi. Fırincı meşguldü. Okula geç kalmamak için iki ekmeğin parası 25 kuruşu tezgahın ucuna koydu. Fırıncıya da “iki ekmeğin parasını buraya koydum”, dediyse de fırıncı parayı yerinde bulamadı. Ve Necmi’yi karakola şikayet etti. İki polis Necmi’yi tam okula gideceği sırada “ekmek hırsızı” diyerek önce emniyete götürdüler, ifadesini aldıktan sonra da suçüstü mahkemesine haval ettiler. Hakim Necmi’ye sordu : Sen hangi okula gidiyorsun? Necmi : Niğde’de liseye gidiyorum. Hakim : Sen fırından ekmek aldın mı? Necmi : Aldım. Hakim : Parasını verdin mi? Necmi : Verdim. Fırıncı Amca meşguldü, oradaki tezgahın ucuna koydum. Ve fırıncıya «iki ekmeğin parasını tezgahın ucuna koydum» diye seslendim. Hakim : Bak, fırıncı “iki ekmek çaldı“ diye seninle ilgili suç duyurusunda bulundu? Necmi : Hakim amca, Allah çarpsın ki ben çalmadım, parasını verdim. Sonra hiç ekmek, parasıverilmeden alınır m? Bu çok günah!Hakim Amca ben öğrenciyim, benim paraya ihtiyacım yok ki çalayım? Necmi’nin Babası Hasan Efendi nefes nefese mahkeme salonuna girdi. Hakim’e hitaben: «Hakim Bey benim çocuğum hırsızlık yapamaz. Onun paraya ihtiyacı yok. Ceza verecekseniz, bana verin...Ne olursunuz Hakim Bey, onu okulundan alıkoymayın. O sınıf birincisi. Ben güç şartlar altında amelelik yaparak , büyük fedakârlıklarla oğlumu Niğde’ye liseye gönderiyorum. Hakim : «Oğlunuzfırından iki ekmek aldığını kabul ediyor.