Üzeyir Lokman ÇAYCI : Kaybettiklerimizi arıyoruz

Kaybettiklerimizi arıyoruz Üzeyir Lokman ÇAYCI 6- 7 yaşlarımdan itibaren bağ-bahçe işlerinde çalışmaya başladım. Babam Gebere yöresindeki iki bağa umut bağlamıştı. Çorak topraklarda kayısı yetiştirme düşüncesiyle yüzlerce fidan dikti. O zamanlar ne ziraat müdürleri, ne de ilgililer vatandaşlarımızın ne yaptıklarıyla hiç ilgilenmediler. Duyuyorduk ki onlar kiraladıkları ya da hazine arazilerinde kendileri ekip kendileri hasılat toplama telaşındaydılar. Cumhuriyeti, demokrasiyi, hürriyeti kendi amaçları için kullanan siyasi partiler tek tük hizmet, yatırım yapsalar bile Türk Milleti’nin geleceğine, eğitimine, onuruna, değerlerine hiç yatırım yapmadılar. İki süper güç olan Amerika ve Rusya’ya göre oluşturulan iç yapılanmalar bağımsızlığımızı ve gelişmemizi engelledi. Beni bugüne kadar hiç kimse yönlendirmedi. Her anlatılandan, her konuşulandan her bakıştan anlamlar çıkararak kendime bir yol çizdim, bir şeyler ürettim, farklı şeyler yapmaya çalıştım. Bir iğne haline dönüşen kişiler karşısında dahi sabrımı ve kararlığımı yitirmedim. Hepsini birer yazı haline dönüştürerek sayfalara aktardım. Bunları zaman zaman sizlere sunacağım. Güzellikler, dostluklar, kardeşlikler, fedakârlıklar, centilmenlikler, yiğitlikler, kahramanlıklar, korkusuzluklar, mücadeleler nasıl varsa, Ham ruhlar, iyiliksizler, nankörler, korkaklar, teslimiyetçiler, çıkarcılar, dönekler, hainler her zaman karşınızda olacak. Cennet ve cehennem gibi...