Üzeyir Lokman ÇAYCI : ANA YÜREĞİ

ANAYÜREĞİ “insan denen bir saray“ Üzeyir Lokman ÇAYCI PadişahGökhan,ayağakalkamayacakşekilde hastalanmıştı.Ülkenin bir çok bölgelerinden doktorlarçağrıldı.Her birisi,değişikzamanlarda onu muayene ettiler. Kimi bitkilerden ilaçlarhazırladı...Kimitohumları kaynatarak çay gibi içirdi.Boşveriniyileşmeyi...bel bel bakar hale geldi. Yani bir kelime dahikonuşamıyordu.Bir müddet sonra, ünü bir çok ülkede duyulan Baki isimli bir doktor sarayaçağrıldı...Doktor Baki, Padişah’ı ayaklarınakadar muayene etti. SonraPadişah’ın yakınlarına: - Karadeniz’dekız başlıbirbalıkvar. BubalığıgetirirsenizPadişah hazretlerinin tedavisi mümkün olabilir. Bubalığın yüreğiyle yapacağım ilaçların hastalığınaçareolacağına inanıyorum. Padişah Gökhan’ın oğluda içlerinde olmak üzere, yüzlercekişi kayıklarıylaKaradeniz’dekız başlı balığıaramaya koyuldular.Aramanın üçüncü günüydü.Padişah’ın oğlu, attığıoltaya büyük birşeyin takıldığını hissetti.Yukarıya kaldırdığıan,karşısına kız başlı balık çıktı... Heyecanlanarakbağırdı: -Balığıben buldum! Babamyakında iyileşecek! Bu esnada bir çokkişi Padişah’amüjde vermek için sarayakoşuştular. Hep birağızdan:“Oğlunuz, ŞehzadeMahmut,kız başlı balığı buldu...Gözlerinizaydınlıkiçinde olsunPadişah’ım“dediler. Padişah’ın oğlu kız başlı balığın ağzındaki oltanınçengelini fazla incitmedençıkardı. Kucağına aldığı balığın ağzındakan, gözlerinde yaşlar vardı.Narin hali vegözyaşları karşısındaduygusuzkalamadıve onu tekrar denizebıraktı.