Üzeyir Lokman ÇAYCI : GÜLÜSTAN

GÜLÜSTAN Üzeyir Lokman ÇAYCI İsterkral deyin, istersenizpadişahdeyin, Zifiradlıbir adam Gülüstan ülkesininbaşındaydı…Ülkesinidışardanyönettirmeyi marifet sanan bu adam dindar gözükmesinerağmendindar da değildi. Başkaülkelerinkulluğunuyapmaktanonlarınbir yerlerini yalamaktan tarifsiz zevkalırdı… Yaptığı haksızlıklara ülkesinde sitem edenler ya da tepki gösterenler olursaonlarıbir çırpıda «vatan haini» diye ilan etmekten vetutuklattırmakdan da çekinmezdi. Devlet kesesinden at, yat, katsatınalarak, bütünyakınlarının köşeleridönmelerinisağlardı…Eh… zannedersem sizler desaltanatınızısürdürmekuğrunaböyle bir ülkedeyaşamayıçok isterdiniz… Hele hele Zifir gibi biradamın yanındayer almak için gerekirsecanınızıdahi verirdiniz… Onun içinkitaplarınızlamethiyeler düzenler, gazetelerinizle iltifatlar yağdırırdınız? Böyle bir yöneticiyle Gülüstan ülkesinde Kuran rafakaldılmış, dinçıkariçinkullanılanbir konu halinegetirilmişti.Müfteriler, hırsızlar, ahlaksızlartelevizyonlarda, gazetelerdedindarmışlar gibi takdim ediliyor;çıkarcılar,cahiller, manyaklar, ahmaklar ilimadamlarıgibi tepelerdetaşınıyorlardı. O zamanlar Gülüstanhalkıister tehditlerle olsun, isterbaskılarla olsunnemelazımcılıkgibi bir illete tutunaraktıpkısizin düşündüklerinizgibidüşünüyorlarve sizin yapmak istedikleriniz gibiyapıyorlardı… İnsanlarkasapdükkanlarınınçevrelerinde gezim gezim gezinen kediler gibi otlaklanmaktan, bir lokma için kırktakla atmaktan keyiflenir halegelmişlerdi.